Hallo allemaal,

Inmiddels ben ik sinds een klein uurtje terug van het wandelen met 2 leeuwen van 20 maanden oud en het fokproject van leeuwen en luipaarden. Het was weer iedere stuiver waard.

Het wandelen met 2 leeuwen gaat gepaard met meer regels dan met de 4 cheetahs. Bij de cheetahs ging er 1 ranger en 1 vrijwilliger mee. Bij deze grote poezebeesten kwamen er3 rangers te voet aan te pas. De kinderen mochten niet meelopen en gingen per auto achter ons aan. We mochten niet rennen, bukken of de leeuwen aaien. Als je ze ziet, dan begrijp je wel waarom. Met 20 maanden zijn ze al aardig uit de kluiten gewassen; waarschijnlijk wandelen ze nog een maandje of 2 met ze en dan is het voorbij. Het wordt dan te gevaarlijk. Ik heb weer enorm veel foto's gemaakt die ik later vandaag zal proberen up te loaden.

Aansluitend hadden we weer een heerlijk luxe ontbijt en zagen we één van de cheetahs op het terras liggen. Hup, foto's maken. Ik had er nog maar een stuk of 30, denk ik. Terwijl ik poezebeest aaide, stond hij opeens af en vloog hij op een kind af, dat bij het zwembad aan het rennen was. Een prooi. Hij heeft haar niets gedaan uiteindelijk, maar gillen dat ze deed. Voor de omstanders was het een mooi gezicht, als ik heel eerlijk ben

De 2 leeuwen gaan straks het fokproject in. Hun toekomstige welpen zullen niet worden blootgesteld aan menselijk contact en kunnen dus later in het wild worden uitgezet. Of ze nou gewend zijn aan menselijk contact of niet, hun jachtinstinct blijven ze altijd houden. Op een gegeven moment reed er een gewone auto voorbij, die zij achterna jaagden alsof het een prooi was. Een schitterend gezicht om te zien.

Aansluitend zijn we het park ingereden met een ranger naar het domein van de leeuwen, dat achter slot en grendel zit. Deze leeuwen zijn echt wild en hebben dus nooit met toeristen zoals ik gewandeld. Het mannetje was ontzettend mooie met zwarte/bruine manen. De grootste leeuwin liep op een gegeven moment op nog geen meter langs me heen. Ik zat veilig maar voelde me heel even niet zo. Indrukwekkende beesten zijn het. De laatste stop was bij de luipaarden. Alleen het mannetje vertoonde zich, die nog heel even sproeide (pieste) richting één van ons. Nee, ik was het niet, haha.

En nu zijn we weer terug op het kamp en krijgen we straks tijdens d e lecture nare video's over stropen en jagen te zien. Ik kom er later nog op terug, want ook dat is een onderdeel van Zuid-Afrika helaas.

Groetjes,
Mariëlle