Back from the bush....

Hallo allemaal,

Inmiddels ben ik weer 24 uur in Nederland. Ongelooflijk hoe snel deze 3 weken zijn gegaan. Aan de andere kant voelt het alsof ik maanden ben weg geweest.

Eergisteren ben ik rond 12.40 uur van Campfire Safari's vertrokken voor mijn binnenlandse vlucht van 14.00 uur van Hoedspruit naar Johannesburg. De jongens en Laetitia waren rond 11.15 uur terug van de Drakensbergen en zagen er vermoeid uit; wat was ik blij dat ik een dag eerder was vertrokken!

Op het vliegveldje van Hoedspruit (het is maar 1 gebouw) kreeg ik stoel 1F aangewezen. In het vliegtuig bleek dit een stoel bij de nooduitgang te zijn, maar dan wel een stoel met je rug naar de cockpit. Ik vloog dus in feite achterstevoren

Rond 15.00 uur arriveerde ik in Johannesburg en daar begon het lange wachten op de vlucht van KLM die pas om 23.55 uur zou vertrekken. Het is echter goed vertoeven op deze luchthaven. De winkels zijn vele malen leuker dan die op Schiphol. En aangezien ik in de afgelopen 3 weken alleen de Spar had bezocht, was het wel leuk om overal even te neuzen.

Maar 9 uur lang neuzen is wel heel erg lang! Ik zag al snel dat ze ook massages deden op de luchthaven en zoals jullie al weten ben ik daar niet vies van. Mijn eerste prioriteit waren echter mijn voeten. Na mijn trip aan de Drakensbergen zagen ze er niet uit. Eenmaal terug op Camfpire Safari's was het me zelfs na een lange douchebeurt niet gelukt om de modder onder mijn teennagels vandaan te krijgen. Ik was dan ook blij dat een andere salon een pedicurebehandeling aanbood en ik met schone roze gelakte teennagels mijn voeten weer in slippers kon steken. Later die dag heb ik nog een stoel- en voetmassage ondergaan, die niets vergeleken waren bij die van Thailand....maar ach, ieder land heeft zijn specialiteit zullen we maar zeggen.

KLM vertrok zowaar op tijd en na "Komt een vrouw bij de dokter" gekeken te hebben, heb ik een medicinaal hulpmiddeltje voor de nacht genomen en heb ik zowaar wat hazeslaapjes gedaan.

Eenmaal terug in Nederland kijk ik terug op een superreis. Ik heb alles gezien en gedaan wat ik me voorgenomen had en heb echt van de bush genoten.  Campfire Safari's is een ontzettende relaxte plek om te verblijven, misschien zelfs een beetje te voor sommigen. Met name de jongere kampbewoners weten niet hoe ze met deze vrije tijd in the middle of nowhere kunnen/moeten omgaan. Je zit natuurlijk echt in de bush en kunt er niet even zelf op uit trekken. UIt verveling gaan ze drinken, blowen of uren achter de TV hangen. Ik heb me geen moment verveeld, maar heb dan ook zo'n beetje iedere excursie gedaan die ze aanboden en kan mezelf prima vermaken met een verrekijker bij de dam of op de uitkijktoren van 15m. hoog of gewoon door te praten met de mensen die er ook verblijven.

Eigenlijk hoopte ik gedurende mijn verblijf stiekem dat we nog iets spannends zouden meemaken zoals bijvoorbeeld een nachtelijk bezoek van olifanten. In de afgelopen jaren is het 3 x voorgekomen dat olifanten 's nachts  het toegangshek of het hek met electrisch draad verwoest hadden en dus gewoon op het kamp rondliepen. Spectaculair maar ook wel gevaarlijk want bij deze bezoeken vernielen ze bomen, die op jouw caravan of rondawel terecht kunnen komen.

Afrika is me zo goed bevallen dat ik overweeg om volgend jaar er weer heen te gaan! Het zal jullie waarschijnlijk niet verbazen dat ik me al tijdens deze vakantie verdiept heb in andere projecten/bestemmingen, haha.

Net als voorgaande jaren vond ik het heel erg leuk om dit blog voor jullie bij te houden. Ik zal nog wat foto's plaatsen en wil jullie nogmaals bedanken voor enthousiaste reacties die ik ontvangen heb.

Tot volgend jaar dan maar weer?

groetjes,
Mariëlle

6 reacties | Reageer

My big escape from the Drakensbergen

Hallo allemaal,

Zoals ik al eerder vandaag aangegeven had, was het gisteren voor Zuidafrikaanse begrippen een frisse dag. De dag dat we voor 3 dagen naar de Drakensbergen zouden gaan, om te gaan kamperen.

Nu staat kamperen zoals zij het bedoelden bij mij te boek als kreperen en dat werd maar weer eens pijnlijk duidelijk. Rond 15.30 uur kwamen we er aan met een bakkie en aanhangwagen vol spullen. De eerste nacht zouden we er met een mannetje of 11 zijn, de volgende dag met onze eigen cluppie van 6.  Het kampvuur ging aan, de gietijzeren pot met een stoofschotel ging op de kolen en het feest kon gaan beginnnen.

Ik had de fantasie om mijn matras en slaapzak gewoon in dit mooie landschap van bergen en oerbossen op het grasveld te gooien, maar de weergoden hadden iets anders in petto. Omstreeks 19.00 uur ging het me toch een partij regenen, wat resulteerde in hutje mutje in het donker de stoofschotel opsmikkelen en vroeg naar bed te gaan. Nee, niet onder de inmiddels bewolkte sterrenhemel, maar heel romantisch.......in het toiletgebouw, dat overigens redelijk schoon was. Het merendeel sliep buiten onder een afdak, maar aangezien ik een lichte slaper ben, verkoos ik solo ergens anders te gaan liggen. Het heeft de hele nacht gegoten.

Je moet je voorstellen dat we echt in the middle of nowhere zaten, zonder enige vorm van electriciteit. Dat is dus heel donker. Na in slaap gevallen te zijn, werd ik weer wakker. Ik prijsde mezelf gelukkig dat ik al geslapen had.....totdat ik mijn zaklantaarn aandeed en op mijn horloge keek: 23.00 uur.  Oh nee! Sinds dat tijdstip heb ik het ieder uur zien worden en hoopte ik dat  het toch maar snel licht werd. Hier is dat omstreeks 06.00 uur.

Niets is frustrerender om later te moeten constateren dat de anderen wél goed geslapen hebben. Er werd zelfs enigszins uitgeslapen. Nou ja, zeg! Licht brak ben ik aan de dag begonnen, mezelf verwijtend dat ik gewoon niet mee had moeten gaan. Al eerder had ik mijn bedenkingen; ik wilde eigenlijk liever mijn laatste 2 dagen op Campfire Safari's verblijven, ook al betekende dat zonder de andere kampbewoners. Ook wilde ik niet smerig van het kamperen terugkomen en in allerijl mijn spullen moeten pakken, zonder eerst fatsoenlijk te douchen.

Maar....ik had 's nachts al bekokstoofd dat ik best met die 4 anderen (zwagers met aanhang van Laetitia) terug naar Hoedspruit kon rijden en me dan kon laten ophalen door Brass. Zo gezegd, zo gedaan. Rond 15.00 uur was ik weer lekker op mijn honk. Ik heb nu geen stress meer voor morgen (douchen, inpakken en wegwezen om 12.30 uur voor mijn vlucht naar Jo'burg) en slaap heerlijk in mijn eigen rondawel. De rest komt morgenochtend terug en inmiddels heb ik gezelschap gekregen van Cathy en haar zoon Josh die hier 2 nachten zullen verblijven.

Na een korte onderbreking:

Diezelfde Cathy en Josh lieten me net weten een enorme grote spin gezien te hebben. Uit nieuwsgierigheid ga ik mee. Mijn afschuw verraadt me; ik ben nog steeds een klein beetje bang voor deze harige monsters, die hier in dit land soms bijzonder giftig zijn. Het is een andere variant van de baboon spider,die ik gisteren nog op mijn handen had. Deze ziet er nog groter uit. Brrr...

Het is nu tijd om mijn tas te pakken, zodat ik morgenochtend nog wat uurtjes kan genieten. De sterrenhemel belooft voor morgen een zonnige dag.

Zodra ik thuis ben, schrijf ik het laatste hoofdstuk van dit blog en kan ik weer gaan mijmeren over mijn eventuele volgende bestemming.

Nogmaals bedankt voor jullie reactie tot dusver!

Groetjes,

Mariëlle

2 reacties | Reageer

Reptile Ranger Course bij Khamai Reptile Park

Vrolijk Pasen allemaal!

Ik weet het, ik had eigenlijk nog in de bergen moeten zitten voor de 3-daagse kampeertrip, maar laat ik bij het begin beginnen.

Gisteren begon de dag vroeg op een druilerige manier. Het was zelfs een beetje fris. Rond 08.00 uur werden we verwacht in het Khamai Reptile Park voor onze speciale Reptile Ranger Course.

Chris, over wie ik al eerder geschreven heb, begon met een lange presentatie over de verschillende reptielsoorten die er zijn. Aansluitend zijn we langs de vitrines gaan lopen, hebben we een bearded lizzard (bebaarde hagedis?) vastgehouden en andere hagedisjes gevoerd.

Toen kwam er iets wat de meesten van ons toch wel heel macaber zullen vinden: een levend ratje werd gevoerd aan een Black Mamba. Alleen voor speciale groepen vertonen ze dit, eigenlijk omdat het niet toegestaan is om levende dieren als eten te voeren aan een ander levend dier. Chris heeft ons uitgelegd waarom het voor de slang belangerijk is dat het ratje wel leeft en heeft ons gevraagd zorgvuldig met onze foto's en video's om te gaan. In het verleden hebben zich al eerder dierenorganisaties bezwaar gemaakt. Ik beschik dus over een video. Een ieder die hem wil zien, kan 'm per mail ontvangen. Ik wil benadrukken dat het ratje niet geleden heeft voordat het in 1 x werd opgepeuzeld. De slang doodt namelijk eerst het ratje met zijn giftanden en wacht totdat het er zeker van is dat het het niet meer leeft.

Na dit interessante schouwspel, want slangen zijn toch echt wonderbaarlijke beesten, hadden we een foto momentje voor degenen die het aandurfden: op de foto met een python van ruim 2 meter! Dat wilde ik wel; ik zal later vandaag het bewijs posten, haha.

Na een break van een half uurtje kwam de rest van het educatieve gedeelte. Met z'n viertjes zaten we op het grasveld tegenover Chris die allerlei plastic dozen had staan. Uit deze dozen toverde hij de meest giftige slang (boomslang) en de meest gevaarlijke slang (puff adder) te voorschijn, die hij voor ons op het gras legde. We konden ze aaien, van dichtbij bekeken maar hebben vooral gedemonstreerd gekregen dat slangen er helemaal niet op gebrand zijn om je te bijten. Pas als jij ze probeert in het nauw te drijven of probeert te doden zullen ze toeslaan.

Als klapstuk heb ik nog 2 dingen gedaan, die ik eerder niet voor mogelijk had gehouden:

1) ik heb een baboonspider (vergelijkbaar met tarantula spin) vastgehouden en

2) ik heb een schorpioen op mijn gezicht gehad.

Kortom, het was een fascinerende ochtend, die bijna niet was doorgegaan wegens de drukte totdat een groep zich op het laatste moment had afgemeld. Ik moest op Campfire wel eerst 2 jongens zo ver krijgen om mee te doen, want de één is bang voor slangen (heeft de python niet om zijn nek gehouden) en de ander is bang voor spinnen.

De foto's komen later, evenals het verslag over mijn kampeertrip naar de Drakensbergen.

Groetjes,
Marielle

1 reactie | Reageer

Boottrip op de Blyde Rivier / lecture over jagen en stropen

Hallo allemaal,

Dit kan weleens het laatste berichtje tot mijn thuiskomst zijn, want morgenochtend doe ik 's ochtends de Reptile Ranger Course en 's middags vertrek ik voor 2 nachten voor slapen onder de sterren in de Drakensbergen. Zondagavond om 23.55 uur vertrek ik met KLM vanuit Johannesburg richting Amsterdam. En dan zitten de 3 weken er weer op!

Wat ik vandaag gedaan heb? Aanvankelijk stond er werken op het programa. Het regende echter pijpestelen vanochtend, waardoor het werk kwam te vervallen. Toen het opklaarde hebben we met een aantal een extra lange gamedrive gemaakt. De bush rook heerlijk fris door de zeldzame regen die hier valt.  We kwamen verse sporen van een nijlpaard en olifant tegen maar zijn ze helaas niet tegen gekomen, ondanks onze intensieve zoektocht. Wel een paar schitterende adelaars gezien, impala's, wildebeast en giraffen.

Rond 14.00 uur ben ik samen met Brass vertrokken voor een 1,5 uur durende boottrip op de Blyde Rivier. Heerlijk ontspannend om vanaf een boot naar het mooie landschap met de schitterende rotsformaties te kijken. Qua wildlife een krokodil, een aantal nijlpaarden en een kudu met een jong kuduutje gezien.

Gisteren had ik de lecture over jagen en stropen. Alleen het woord jagen bezorgt me al de rillingen, maar na deze lecture weet ik dat jagen nodig is om de wildstand in balans te houden. Het is het stropen wat zeer problematisch en vooral heel wreed is. Toen Mandela vrij kwam ontstond er een zwarte regering, die van mening is dat het arme volk van het land mag leven. Dit is vastgelegd in een wet. Kort komt het erop neer dat wanneer je onder de 60 eurocent grens leeft, je ieder willekeurig dier voor zijn vlees mag afknallen, mits je het vlees gebruikt voor consumptie. Het grote probleem is echter dat ze het dier voor andere doeleinden dan eigen consumptie gebruiken. Dit is alleen voor de landeigenaar die ze betrapt bijna niet aan te tonen. Zij moeten dus lijdzaam toezien dat deze bepaalde wet het toelaat dat dieren willekeurig worden gedood. Een ander groot probleem is dat bepaalde delen van dieren, zoals de slagtanden van olifanten en het hoorn van een neushoorn voor heel veel geld verkocht wordt aan Azië. Dit jaar alleen al zijn er al 31 neushoorns gestroopt in Zuid Afrika. Leuk nieuws is dat een stroper onlangs niet levend het Krugerpark heeft verlaten en waarschijnlijk ter prooi is gevallen aan een mensetende leeuw, na eerst aangevallen te zijn door een nijlpaard. Normaal eten leeuwen geen mensen, maar als het een oude leeuw betreft, die uit zijn troep verstoten is, wil hij weleens gaan voor een makkelijke prooi: de mens. Je kunt hem geen ongelijk geven; ook een oude leeuw moet eten. Ik heb geen medelijden met de beste man in kwestie en hoop dat er nog velen op deze wijze te grazen zullen worden genomen.

Ook heeft Laetitia ons videobeelden laten zien van de wijze waarop dieren gestroopt worden. Behoorlijk misselijkmakend. Kun je het voorstellen dat een giraffe ondersteboven in een boom hangt door een val en misschien wel dagenlang moet lijden voordat iemand hem uit zijn lijden verlost met een kogelschot. Laetitia heeft het helaas meerdere malen moeten doen.

Toch is de gehele internationale gemeenschap met name gefocust op het jagen i.p.v. het stropen. Dit terwijl het jagen heel gecontroleerd en legaal wordt uitgevoerd, in tegenstelling tot het illegale stropen wat alleen gedaan wordt voor de poen. De wet die het doden van dieren door de armen toestaat, moet afgeschaft worden voor een beter alternatief alleen die is niet zo voor handen helaas.

Kortom, een lecture die me aan het denken heeft gezet over het het hele gebeuren wat zich hier afspeelt. Over tientallen jaren zul je misschien hier bijvoorbeeld geen neushoorns meer tegen komen en dat zou toch eeuwig zonde zijn.

Wie weet tot morgen en zo niet tot maandag, maar dan vanuit Alphen aan den Rijn!

Mariëlle

6 reacties | Reageer

Walk with the wild: 2 leeuwen

Hallo allemaal,

Inmiddels ben ik sinds een klein uurtje terug van het wandelen met 2 leeuwen van 20 maanden oud en het fokproject van leeuwen en luipaarden. Het was weer iedere stuiver waard.

Het wandelen met 2 leeuwen gaat gepaard met meer regels dan met de 4 cheetahs. Bij de cheetahs ging er 1 ranger en 1 vrijwilliger mee. Bij deze grote poezebeesten kwamen er 3 rangers te voet aan te pas. De kinderen mochten niet meelopen en gingen per auto achter ons aan. We mochten niet rennen, bukken of de leeuwen aaien. Als je ze ziet, dan begrijp je wel waarom. Met 20 maanden zijn ze al aardig uit de kluiten gewassen; waarschijnlijk wandelen ze nog een maandje of 2 met ze en dan is het voorbij. Het wordt dan te gevaarlijk. Ik heb weer enorm veel foto's gemaakt die ik later vandaag zal proberen up te loaden.

Aansluitend hadden we weer een heerlijk luxe ontbijt en zagen we één van de cheetahs op het terras liggen. Hup, foto's maken. Ik had er nog maar een stuk of 30, denk ik. Terwijl ik poezebeest aaide, stond hij opeens af en vloog hij op een kind af, dat bij het zwembad aan het rennen was. Een prooi. Hij heeft haar niets gedaan uiteindelijk, maar gillen dat ze deed. Voor de omstanders was het een mooi gezicht, als ik heel eerlijk ben

De 2 leeuwen gaan straks het fokproject in. Hun toekomstige welpen zullen niet worden blootgesteld aan menselijk contact en kunnen dus later in het wild worden uitgezet. Of ze nou gewend zijn aan menselijk contact of niet, hun jachtinstinct blijven ze altijd houden. Op een gegeven moment reed er een gewone auto voorbij, die zij achterna jaagden alsof het een prooi was. Een schitterend gezicht om te zien.

Aansluitend zijn we het park ingereden met een ranger naar het domein van de leeuwen, dat achter slot en grendel zit. Deze leeuwen zijn echt wild en hebben dus nooit met toeristen zoals ik gewandeld. Het mannetje was ontzettend mooie met zwarte/bruine manen. De grootste leeuwin liep op een gegeven moment op nog geen meter langs me heen. Ik zat veilig maar voelde me heel even niet zo. Indrukwekkende beesten zijn het. De laatste stop was bij de luipaarden. Alleen het mannetje vertoonde zich, die nog heel even sproeide (pieste) richting één van ons. Nee, ik was het niet, haha.

En nu zijn we weer terug op het kamp en krijgen we straks tijdens d e lecture nare video's over stropen en jagen te zien. Ik kom er later nog op terug, want ook dat is een onderdeel van Zuid-Afrika helaas.

Groetjes,
Mariëlle

3 reacties | Reageer

One day I'll fly away

Hallo allemaal,

Jullie razende reporter heeft vandaag een microlight vlucht gemaakt en zal morgen hiervan de foto's posten. Wat is een microlight vlucht eigenlijk? Ik zou het bijna willen omschrijven als een vliegende grasmaaier waarmee je relatief laag over de bush vliegt en op deze wijze een andere blik krijgt op het gebied waar je normaal door heen wandelt of rijdt. Vanuit de lucht heb ik zebra's, een waterbok en giraffes gezien. Het was enorm gaaf, maar tegelijk in het begin ook een beetje eng. Het is een open vliegtuigje dat veel wind vangt. Dat betekent dat het regelmatig  gepaard gaat met het bekende turbulentiegevoel. Ik zat er echt van te genieten maar bedacht me ondertussen ook dat als het mis zou gaan, het écht goed mis zou gaan, want je kunt nergens fatsoenlijk landen. Alles is begroeid. Maar het feit dat ik dit schrijf geeft aan dat alles goed is gegaan. Maar als je dus een keer de kans krijgt: doen!

Voor de vlucht heb ik zowaar weer eens gewerkt! We hebben niet planten verwijderd die hier eigenlijk niet horen, zoals oorspronkelijk het plan was, maar werkzaamheden gedaan die verdere erosie moeten voorkomen. Kort gezegd komt het erop neer dat hevige regen diepe geulen kunnen laten ontstaan. Soms wel van 2 meter diep. Door deze geulen op te vullen met o.a. zand en oude takken proberen ze verdere erosie te stoppen en ervoor te zorgen dat er weer begroeing op komt.

Gisteren hadden we een lecture over geologie, vandaag over vogels en morgen krijgen we les van Laetitia over stropen en jagen. Tussen alle bedrijven door wordt er minimaal 1 x per dag een game drive of walk gedaan. Elke keer blijf ik dit machtig mooi vinden. Je ziet zoveel mooie spinnen, vogels, kleine zoogdieren, termietheuvels.

Wat er morgen op het programma staat? Wandelen met leeuwen (we vertrekken weer om 05.45 uur), een luxe ontbijt en daarna een rondleiding bij een fokproject voor leeuwen en luipaarden. Krijg ik toch eindelijk een luipaard te zien!

Ik probeer nog ernstig voor elkaar te krijgen dat ik de reptile ranger course kan gaan volgen. A.s. zondag vertrek ik namelijk weer richting Nederland. De training houdt in info over reptielen, maar als leuke afsluiter een slang vasthouden, schorpioen op je gezicht nemen en een baboonspin vasthouden. Okay, best wel eng allemaal, maar als je die kans krijgt moet je hem ook grijpen. Sinds ik hier ben, ben ik een stuk relaxter rondom insecten. Toch heb je hier aardige giftige spinnetjes rondlopen die echt gaten in je lichamen (door hun gif) kunnen veroorzaken.  En passant vertelde Brass ons vanavond dat ze een schorpioen in bed had aangetroffen  Dat zijn de mindere aspecten van een verblijf in de bush!

Zoals ik al zei, morgen zit ik om 05.45 uur in de bus richting de leeuwen. Ik duik er dus vroeg in en kom morgen bij jullie terug met foto's.

Groetjes,
Mariëlle

5 reacties | Reageer

Zondag = rustdag

Hallo allemaal,

Allereerst wil ik jullie weer even bedanken voor de reacties op mijn verhalen en foto's. Het is altijd leuk om jullie feedback te horen!

Op deze zondag staat helemaal niets gepland; alles staat in het teken van niets doen. Maar de overige dagen zijn niet gek anders. Alhoewel ik afgelopen week van maandag t/m vrijdag tussen 05.00 en 06.00 uur moest opstaan.

Gelukkig schijnt de zon vandaag even niet en staat er een lekkere wind. De afgelopen dagen was het namelijk tegen de 40 graden en dat kost je veel energie. Dat was het beste te merken tijdens de FGASA examens.

Gisteren zou onze eerste werkdag zijn. Tijdens een van de generale repetities bij de Olifantsrivier had Adele gezien dat er veel planten stonden die in dit gebied helemaal niet horen. Deze moeten dan ook verwijderd worden. Dat leek me een vervelend klusje. Ik was dan ook blij dat op de dag zelf het programma werd omgegooid. We gingen managehouders helpen met de aanwezigheid van weeskinderen. We zijn zo'n 1,5 uur aanwezig geweest. Ik heb gedurende een half uur rondjes met een paard met daarop één van de weeskinderen gelopen en gekeken naar wat ze voor verdere activiteiten hadden.  Hartstikke leuk om te zien hoe de lokale ondernemers zich voor deze kinderen inzetten.

Twee dagen geleden stond de eerste lecture van Laetitia op de agenda. I.p.v. over een specifiek onderwerp een lecture te krijgen, werd het een open discussie zoals ze het hier noemen over van alles wat me waar wilden weten over natuurbehoud, Apartheid, ziektes zoals malaria, het nut van alle diersoorten incl. insecten zoals vervelende muggen etc. Het is heel mooi om te zien hoe bevlogen zij en haar zusje Adele zijn. Na de dood van hun vader hebben ze Campfire Safaris toch maar mooi draaiende weten te houden. Ze zullen zich nooit inlaten met partners (bijvoorbeeld voor de excursies) die niet op de juiste wijze met dieren en/of natuur omgaan. Er zijn namelijk nog zat dubieuze praktijken zoals de canned hunting. Het houden en/of fokken van dieren voor de jacht in omheinde terreinen. De dieren hebben dan geen schijn van kans en worden dan afgeknald door een jager die uit is op een trofee, zoals het hoofd van een leeuw.

De komende dagen zal ik nog wat mooie foto's van mijn apenvriendjes proberen te maken. De dieren die werkelijk alles onder je handen proberen weg te gappen, zijn me een stel. Er leven hier zo'n 18 van deze mormels, die het tot nu toe voor elkaar hebben gekregen om bavianen weg te jagen. Bavianen zijn veel groter en sterker dus dat is best knap. Ze zijn niet de gehele dag aanwezig, maar als ze er wel zijn kun je niet om ze heen. Ik zat pas pinda's te eten op de wachttoren. Opeens zat er eentje naast me op de reling, te schooieren, en voor ik het wist waren het er een stuk of 6, die het allemaal op mijn pinda's hadden voorzien. Voor de kingpin, het grote mannetje moet je wel oppassen. Hij zal je niets doen uiteindelijk maar zijn vertoon is soms wel een beetje angstaanjagend.

Ik ga nog wat foto's uploaden en kom later nog waarschijnlijk bij jullie terug.

Over en uit!

Mariëlle

2 reacties | Reageer

Wandelen met Cheetah's

Hallo allemaal,

Het plan voor vandaag was oorspronkelijk werken, lecture en gamedrive, maar is later omgegooid. Carl, Judith en ik zijn vandaag gaan wandelen met Cheetah's en vertrokken hiervoor om 5.45 uur; de rest kon lekker uitslapen.

Wat enorm gaaf was het zeg! Deze 4 prachtige dieren van 1 jaar oud liepen achter ons aan, zo nu en dan rennend op volle snelheid, om vervolgens hijgend in het gras uit te puffen. Hoe lang we gelopen hebben weet ik niet, maar je had voldoende foto momenten en kansen om de dieren te aaien.

Het leuke van deze logde is dat de cheetah's gedurende de dag gewoon los lopen in het restaurant, bij het zwembad of in de tuin. Bizar toch eigenlijk? Volgende week ga ik wandelen met leeuwen, die overigens niet loslopen na afloop, en vervolgens een bezoek aan hun breeding center van o.a. luipaarden en witte leeuwen brengen.

Over luipaarden gesproken. Gisteravond is er eentje bij het water gespot. Ik zat met 3 anderen bij de dam, een andere plek dus. De personen die het luipaard vanaf de wachttoren hadden gespot nadat de apen alarm hadden geslagen,  zijn direct in de auto gesprongen. Wij zijn op de safari jeep gesprongen en hebben samen met de andere auto naar het luipaard gezocht. Maar je raadt het al.....het is ons niet gelukt. Het is leuk om te zien hoe er een opwinding zich over iedereen meester maakt wanneer er een olifant, leeuw of luipaard in de buurt is. Iedereen zie je dan in rep en roer, snel zijn camera of verrekijker pakken en afhankelijk van de locatie of naar een jeep of naar de wachttoren rennen. Schitterend.

De pannenkoeken zijn klaar hoor ik zojuist. I got to go now!

Marielle

2 reacties | Reageer

Volgende pagina »